Marzy mi się niespieszność. Taka między półkami pełnymi książek.
Przechadzka między słowami, pełna niedomówień i niedoczekań.
Zbieranie chwil miękko-spokojnych na wszystkie późniejsze, zabiegane czasy.
Miga mi życie. Coraz częściej i dokładniej świeci po oczach mijaniem.
Marzy mi się fotel, cokolwiek bujany, herbata malinowa i ciepłe światło lampy, rzucające miękkie cienie na drewnianą podłogę.
Marzy mi się czas ukryty między łódkami dłoni. Od ciebie do mnie. Nie dalej i nie bliżej. Tak w sam raz. Na jedno, długie spojrzenie, gdy świat przestaje istnieć. I pomiędzy nie ma nic. Czas użyźniony spełnieniem. Ramiona czasu bezwiednie zarzucone za głowę. Delikatny kontur pełno-szczęśliwych ust. Marzy mi się. Rzadziej śni.
*Biegam między wspomnieniami. I psuję. Między inni zepsułam nagłówek. Ciekawe, co dalej? (Udało się przywrócić nagłówek.Może nie będzie tak źle?)
...nie będę psuła słowami tego piękna co płynie od Ciebie.....
OdpowiedzUsuń(nie zepsułaś...to blogger psuje nie pozwalając przesyłać obrazków...:)...)
:-( czy wszystkim ten czas rozliczeń i tęsknoty ostatnio doskwiera?
OdpowiedzUsuńMaju, dziękuję.Wiesz s, że się uśmiechnęłam?A już myślałam, że na amen popsułam.
OdpowiedzUsuńMalinconia, składam to karb przesilenia.Nawet słowa się uparły i nie chcą przychodzić... szperam w archiwum...
OdpowiedzUsuńżadnego psucia marzeń, żadnego
OdpowiedzUsuń...:):)...cudnie się naprawiło.....
OdpowiedzUsuńHolden, niechby tak:))
OdpowiedzUsuńMaju, ucieszyłam się jak dziecko:)))