zapomnij że mijasz
że w oczach coraz mniej światła mieścisz
że czas na parapetach pokłada się zdumiony i sapie
zapomnij o innych
w ten deszczowy dzień
krople wyliczają i drążą wiek
który przemyka obok ciebie na palcach
niech ci się zdarzy mała amnezja z zakochania
z rąk jak mudry przykładanych do serca
niech
- Ukryty zegarek
Niech się zdarzy czas NIEPAMIĘCI
OdpowiedzUsuńNiepamięci tej dobrej:)
UsuńCzy możliwa jest niepamięć miłości? Chyba nie. Każda tli się śladem w duszy po kres, choć się nie rozpłomienia i jakby przestaje dotyczyć konkretnej osoby, jest jak kamień na którym na chwilę można usiąść i złapać oddech.
OdpowiedzUsuńInna rzecz, że nie każdy człowiek w swoim życiu może znaleźć tę niezatarta bliznę miłości.
Maleńkie amnezje są potrzebne - zacierają te mniej dobre chwile, które gdy trwają sa ją sól i pieprz - pozwalają docenić dobre chwile. Gdy miną nierzadko zostawiają posmak goryczy.
UsuńZłe chwile się wypiera, zapomina, to naturalny proces. Czasem tylko, rzadko, coś je przywołuje.
UsuńA chwilowe zapomnienie... tak, jest chyba doświadczeniem każdego, co przecież nie znaczy, że zawsze pozostawia dobry ślad w pamięci. Różnie bywa.
Ważne , że bywa, prawda?
UsuńNajgorzej jest wtedy, gdy nic nas nie spotyka. To tak jakbyśmy już nie żyli.
Kasiu, tu chyba nie ma reguł, znam ludzi, którzy cenią stabilność, nie znoszą niespodzianek i zawirowań wszelkiej maści i są z tym szczęśliwi. Nie ma sensu oceniać, ludzie są różni na szczęście.
UsuńLubię chwile zapomnienia :)
Racja. Na szczęście się różnimy. W tym cała nadzieja i radość:)
Usuńjakże lubię to słowo. ile w nim nadziei, uśmiechu, oczekiwania... Niech. :)
OdpowiedzUsuńItako, ja też ja też. Niech !
Usuń