Dosmaczam się świecą o zapachu zielonej herbaty i czuję jak z pukaniem deszczu o parapety niepokój przysypia otulony kocem. Wieczory w paski i zadumę.
Drzwi jeszcze zamknięte, ale wierzę w moc otwartych okien.
Wygrywam z czasem.
Mam nadzieję, że nie będę musiała sprzedawać ogórków małosolnych. Renato;)
Wiedziałam, że spodoba się!!! Całkiem fajnie jest przenieść myśli na inne płaszczyzny, czyż nie? ;))
OdpowiedzUsuńTo było bardzo ożywcze :D
Usuństrasznie podoba mi się ten wieczór w paski i zadumę...
OdpowiedzUsuńŻyczę tych otwartych okien...