A gdy mi się zdarzysz tam na końcu świata, czy będziemy umieli wrócić do siebie?
Czy w drodze nie zgubię wszystkich rozemocjonowanych wielokropków, w których miałam pomieścić nas dwoje?
A może zwyczajnie nie podpierać się znakami zapytania, tylko iść
i nosem trącać siódme niebo?
ojej... jakie to piękne jest... że aż ani słowa więcej... :)
OdpowiedzUsuńItako ciepły uśmiech przesyłam:)
OdpowiedzUsuńTak mi się miękko na sercu zrobiło Kasiu
OdpowiedzUsuńdużo słońca
Rafał