Rozchlapał się dziś piątek.
A ja na odczarowanie oglądam fotografie zimy, jaką lubię: z mrozem, z połaciami bieli, drzewami jęczącymi pod naporem śniegu. W domyśle: Puszcza Augustowska i jej fotogeniczne Serwy.
Zachlapane, kuchenne okno pokazuje unoszące się ramię dźwigu. Wrócili robotnicy.
Gdybym biegała, napisałabym: pobiegłam, ale nie: dostojnie kroczyłam, prawie nie kuśtykając, w drugi kąt domu, do północnego okna. Otwieram je i do pokoju wpada chłodny wiatr. Śnieg na parapecie jest ciężki jak moje powieki. Spod jego lepkiej warstwy wygrzebuję termometr. Zachorował - pokazuje stopnie tylko na leżąco. Nie mam sumienia go wyrzucić.
Plus jeden. Pada śnieg z deszczem.
Dosmaczam się nutami.
Procol Harum
w Krakowie +5. zaklinam słońce, żeby wyszło i pooszukiwało nas wiosną. zastanawiam się, jak kawa szybciej zadziała, czy wlewać ją w siebie, czy pod powieki. tak cholernie nie chce mi się wychodzić z domu. wrrr..
OdpowiedzUsuńriv.
Riv, świetny tekst. Świetny pomysł z tą kawa pod powieki;))
OdpowiedzUsuńJak tam wizyta?Co zdecydowano?wszak dziś piątek.
no termin mam. ortezy szukam. oczywiście problemy w NFZcie, bo rejonizacja itp a ja mam meldunek na mazurach. ponoć takie cos kosztuje ok 650zł. po cholerę kupować coś na 6 tygodni. a później co? wyrzucę? szukam po ludziach, żeby pożyczyć, bo rozmiar jest uniwersalny. tylko nie wiem, czy musi być stricte na konkretną nogę, czy to też jest uniwersalne :/
OdpowiedzUsuńriv
Też kolekcjonuję sprawne inaczej przedmioty , bo serce nie pozwala wyrzucić .
OdpowiedzUsuńRiv, zależy jaka...rozmiary są różne w zależności od obwodu kolanka;)))
OdpowiedzUsuńTrzymam kciuki!
Berenice, ten mój termometr już powinien odpocząć.Służył dzielnie tyle lat.Niech leży...Na razie :)