Na dobry początek Gotan Project.
(Jeszcze coś we mnie się szamocze, gdy to słyszę)
A potem archiwum.
Pan nie potrzebuje zapewnień.
Pan z ciszy pozbieranych nitek szlafrok uplecie tej, której jeszcze nie ma.
Ma się Panu jeszcze zdawać.
Młoda, zdolna, ambitna.
Jak anons z gazety, z kredową rozkładówką, nie człowiek.
A przecież gdzieś jest.
Prawdziwa.
Rano pije kawę, albo herbatę i ładnie jej w rozczochraniu.
W ciągu dnia ma tysiące spraw na głowie, wieczorami słucha starych płyt i w dalekich światłach miasta wypatruje znaków.
Bo przecież tak musi być.
Na skrzyżowaniu waszych myśli wymodla wspólne chwile.
Na razie bez Pana.
A Pan już to czuje, że gdzieś staje się przyszłość.
Zuchwałością byłoby nazywać ją waszą, bo jeszcze nie ma wspólnych dróg.
Samodzielnie wydeptywane ścieżki prowadzą dialog z zapowiedzianym.
Niech Pan nie planuje.
Plany to mają do siebie, że lubią śmiać się niskim, gardłowym głosem i z upodobaniem mylić tropy.
Podążając za nimi zaciera Pan ślady i coraz trudniej sumować znaki.
Kto wie, co może zdarzyć się za jutrem?
Każda napotkana sukienka, którą Pan ścigał spojrzeniem,
może być tą, której zapach pozna Pana krzesło.
Uważam, że to bardzo istotne, by było Jej ładnie w rozczochraniu.
OdpowiedzUsuń...czekanie zimowe na ponadplanowe szczęście....:)......rozjaśniasz mi dzień Słodka słowami......
OdpowiedzUsuńprzychodzą Ci mailem komentarze? Jeśli tak, to i tak już masz.... :)
OdpowiedzUsuńPieknie
OdpowiedzUsuńNiczym w 'oboje sa przekonani' Szymborskiej.
Poki co nie ma wspolych drog. A moze sa, tylko nie rownoczesnie wsplne?
A zapach, ktory rozpoznaje krzeslo - doskonale.
Lade masz archiwum
Ene i w Nim;)
OdpowiedzUsuńMaju, dziękuję.Cieszę się, że potrafię:)
Itako, dlaczego je ukrywasz?;) Pięknie:)
Szu,bo czasem krzesła skarżą się na brak zapachu;)
Ładnego dnia Zaglądającym:)