wtorek, 28 grudnia 2010

Powinnam

powinnam kochać i smucić się Osiecką
strofami wygładzać noce niespokojne
i dni byle jakie
udawać, że wcale nie mijam
gdy w półprzymknięciu oczu
uwodzę tęsknotę za liczbą mnogą
o
Etykiety:

3 komentarze:

  1. Holden JAREK Cyprian 28 grudnia 2010 18:17

    liczba mnoga jest pojedynczym marzeniem

    OdpowiedzUsuń
  2. ann zet.29 grudnia 2010 08:24

    lubię. bardzo. i tak zwyczajnie:]

    OdpowiedzUsuń
  3. słodko-winna29 grudnia 2010 08:27

    Holden, chyba za bardzo strach nasz trzyma w ryzach, gdy to marznie jest tuż tuż...


    La bruja, i ja i ja!

    OdpowiedzUsuń

Jesteś.To wystarczy.

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)

Trzeba zniknąć

Trzeba zniknąć by móc wrócić w śmiech I odpustowe korale  Trzeba zniknąć By znów zacząć mówić I innym rozdawać codzienność

  • Z niewysłanych listów
    Panu się zdaje, że może mnie zamknąć w słowie, a ja ponad jutro biegnę chmury zgarniając. Piaskowa droga opowiada mnie z czasów, gdy boso r...
  • Stary zegar
    Tydzień przyspiesza w okolicach środy. Im więcej mam lat, tym większą ma wartość przyspieszenie. Nie umiem skondensować czasu, a ten śmieje...
  • Senność
    zawieruszył się zabrał miodowe włosy spojrzenie głęboko orzechowe wyprowadził na spacer poduszki niedaleko na balkon kołysze się na rogu prz...