wtorek, 30 listopada 2010

Domy na przestrzał

W domach na przestrzał
mieszkają dni które się spieszą
mieszają przeszłość z przyszłością
i słodzą ptakom mieszkającym kątem
w domach na przestrzał
aniołom łatwiej wychodzić z siebie
naprzeciw tobie i mnie
zgubionymi aureolami
tłumacząc ciemność

4 komentarze:

  1. "w domach na przestrzał
    aniołom łatwiej wychodzić z siebie
    na przeciw tobie i mnie"
    ...


    Otulam:***

    OdpowiedzUsuń
  2. Piękny wiersz. Zasłuchuję się i zapisuję w pamięci.

    OdpowiedzUsuń
  3. Ładne, choć nie rozumiem. Ale to wina moja, nie wiersza :).

    OdpowiedzUsuń
  4. Aniele, łapię Cię spojrzeniem, gdy przebiegasz korytarzem domu na przestrzał;)

    Wg. niski ukłon temu, który gwarowo mnie uradował;)


    Ene, ja tez nie rozumiem, tylko nikomu nie mów (taka mała tajemnica);)

    OdpowiedzUsuń

Jesteś.To wystarczy.

Trzeba zniknąć

Trzeba zniknąć by móc wrócić w śmiech I odpustowe korale  Trzeba zniknąć By znów zacząć mówić I innym rozdawać codzienność