wtorek, 16 listopada 2010

"Domowa czarownica"

Dziś jestem jak wiatr, który jest wszędzie i nigdzie.
Otulam się wrzosową miękkością. Słowem, materią, gestem.
Czarowniczę. Nie czekam na pełnię.
Wczoraj widziałam jak pełzną płonące chmury.



- Maryla Rodowicz

Biegnę (wyobraźnia mnie niesie, kolano stopuje) pochylić się nad wtorkowym dzwonkiem umazanym kredą. Siódma i ósma, a może 7/8? Jestem prawie jednością.
o
Etykiety:

4 komentarze:

  1. Monika Grzegorzewska16 listopada 2010 22:15

    podobno każda kobieta po troszę jest czarownicą...

    OdpowiedzUsuń
  2. słodko-winna17 listopada 2010 07:44

    Moniko i pewnie coś w tym jest.Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
  3. e-ka17 listopada 2010 22:06

    a Marylka jak zawsze świetna...dziękuję za przypomnienie tej piosenki :) Czarodziejka... chyba bardziej do Ciebie pasuje :)

    OdpowiedzUsuń
  4. słodko-winna18 listopada 2010 07:26

    Zielonooka, TY dla mnie jesteś dla mnie akwarelkową czarodziejką:)

    OdpowiedzUsuń

Jesteś.To wystarczy.

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)

Trzeba zniknąć

Trzeba zniknąć by móc wrócić w śmiech I odpustowe korale  Trzeba zniknąć By znów zacząć mówić I innym rozdawać codzienność

  • Z niewysłanych listów
    Panu się zdaje, że może mnie zamknąć w słowie, a ja ponad jutro biegnę chmury zgarniając. Piaskowa droga opowiada mnie z czasów, gdy boso r...
  • Stary zegar
    Tydzień przyspiesza w okolicach środy. Im więcej mam lat, tym większą ma wartość przyspieszenie. Nie umiem skondensować czasu, a ten śmieje...
  • Senność
    zawieruszył się zabrał miodowe włosy spojrzenie głęboko orzechowe wyprowadził na spacer poduszki niedaleko na balkon kołysze się na rogu prz...