Bliżej wiosny zacznę żyć bardziej. Teraz markuję życie. Między blogami. Blogostan w granicach normy. A listopad taki łagodny. Na przekór sobie, z łyżeczką w kubku, zapijam dzień. Kot ociera się o mnie spojrzeniem. Elektryzowanie słowami.
...łagodniej niż przed rokiem.....ale kiepsko znoszę listopad i tak....niby sowa jestem.....niby kocham noce.....ale tak strasznie nie lubię jak o 15 już ciemno się robi.....jak ta NIBYNOC....panuje nad światem...ech...niechby już ten śnieg może albo co?...byle jaśniej....byle więcej światła....
ach żeby tak przespać...........jak ten miś........."):)
OdpowiedzUsuńpozdrawiam Kasiu
R
a ja uwielbiam jesień i teraz własnie nie markuję zycia ;)
OdpowiedzUsuńCałusy :*
...łagodniej niż przed rokiem.....ale kiepsko znoszę listopad i tak....niby sowa jestem.....niby kocham noce.....ale tak strasznie nie lubię jak o 15 już ciemno się robi.....jak ta NIBYNOC....panuje nad światem...ech...niechby już ten śnieg może albo co?...byle jaśniej....byle więcej światła....
OdpowiedzUsuńOto umysł osadzony :) ja też lubię ten spokój i poczucie bezpieczeństwa.
OdpowiedzUsuńDopóki oddycham (żyję), .... nie tracę nadziei.
OdpowiedzUsuńZabraklo odwagi ?
Durante causa, durat effectus.
OdpowiedzUsuńA ja kocham jesień i nie chce jej stracić, tylko czasem coś wisi w powietrzu...Serdeczności Rafale:)
OdpowiedzUsuńJoasiu, ja też ją kocham, ale czasem tak mam, że coś za mną chodzi(oby to nie była grypa;)) Buziak:))
Maju, ja niby tez sowa, ale ostatnio dość wcześnie mnie kładzie;0))Może właśnie o w tej szybkiej ciemności tkwi tajemnica zmęczenia sów ?;))
Zenza, umysł osadzony. A kot przyszedł od Ciebie;))
Airborne, och mam nadzieje, że tej nie zbraknie. A przyczyna? Hmmm, właśnie szukam przyczyny;)
Pamiętać tylko to co piękne, miłe, przydatne.
OdpowiedzUsuń"Z żywymi naprzód iść, po życie sięgać nowe"
Nieznośnica pamięć nie zawsze chce zapomnieć.Chętniej zapomina to, co dobre;)
OdpowiedzUsuń