Przyglądam się małym przyjaźniom.
Z uwagą prowadzą się przez sobotę na śnieżną wyspę pośród oceanu wód. Krótkie kalosze rozpryskują niewinność.
Mała, szczerbata przyjaźń sprawia, że wychodząc z biblioteki przystaję z uśmiechem.
Patrzę jak się oddalają, gdzieś z tyłu głowy tłucze mi się wiersz. Może kiedyś?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Jesteś.To wystarczy.