środa, 25 stycznia 2012

Być

Wdycham świat i jest jakbym była
Światem, domem, katedrą, zachwytem.
Pod moje okno gołębie podchodzą
I w głębokim gruchaniu zamykają zamyślenia.
Jestem jedynie tą, która się zdarza
Na styku dłoni i ust.
Być wiecznością
To takie zobowiązujące.

6 komentarzy:

  1. To bardzo dobry wiersz. Tyle w nim zgody na rzeczywistość i siebie w niej. Piszesz:

    Wdycham świat i jest jakbym była światem

    Jestem jedynie tą, która się zdarza

    Bo nic nie jest przypadkiem, świat się zdarzył, a my w nim, my ludzie.

    OdpowiedzUsuń
  2. Bo JESTEŚMY tą chwilą, mgnieniem oka.
    Piękny wiersz Słodka .

    OdpowiedzUsuń
  3. Mamy zobowiązanie do bycia człowiekiem, choć kosmicznie to z nas małe i nic nie warte okruszki

    OdpowiedzUsuń
  4. Jesteś.. to dobrze..
    :-*
    i jak zawsze w słowach tak prawdziwie pięknie..

    OdpowiedzUsuń
  5. Macham do Was tą sobotnią nocą:)))

    OdpowiedzUsuń